Blog


Coachingspraktijk Drijfkracht

13 juli 2020

Je maakt iets moeilijks mee. Zoals corona, een ziekte, een verlies of een kinderwens die niet vervuld wordt. Dat is pijnlijk & verdrietig. Je bent niet alleen bezig hierin een vorm te vinden, er verandert ook veel om je heen. Zoals je vriendschappen, je familie contacten, je werk, je geloof en je zingeving. .......Een goede vriendin besluit opeens om- in coronatijd- toch met het vliegtuig naar Portugal op vakantie te gaan. Opeens kijk je ook anders naar jullie vriendschap......

Coaching bij een (nog) onvervulde kinderwens

09 juli 2020

Ze zit tegenover mij. “ Ik ga harder werken als iets niet lukt. Ik ga nog beter mijn best doen om het te laten slagen. ‘Als je er maar hard genoeg voor werkt, is alles mogelijk’. Dat heb ik van mijn vader geleerd “. Ik knik. “Heeft deze opvatting jou geholpen ?” Ze kijkt mij aan. “ Bij heel veel dingen wel. Het heeft me geholpen bij mijn HBO studie, de promotie op mijn werk en ook wel in mijn relatie “. “En bij je kinderwens ? “ vraag ik.

Online bijeenkomst voor vrouwen met kinderwens in medische molen

29 mei 2020

Ik organiseer 3 online bijeenkomsten aan de hand van verschillende thema’s: 10 juni 2020 20.00-21.30 uur: Meer rust & plezier Deze bijeenkomst gaan over je eigen gevoelens, emoties en gedachtens rondom de situatie van de crisis en het medische traject. En krijg je tips & handvatten om meer rust & plezier te ervaren.

Wat is jouw verlies ?

26 mei 2020

Dat is heftig” zegt een man die mijn videoclip heeft gezien. In deze video- clip vertel ik over mijn coachpraktijk waarin ik mensen coach die te maken hebben met verlies. “ Wat is heftig ? vraag ik. “ Nou, al die verdrietige mensen in je praktijk en dat drama…” . Ik kijk hem verbaasd aan. Want zo ervaar ik het helemaal niet. Natuurlijk vloeien er wel eens tranen. Gelukkig wel. Want er is wel iets gebeurd, waardoor iemand verdrietig is geworden. Dat mag naar buiten. In de vorm van tranen of welke emotie dan ook.

Tijd

11 mei 2020

Tijd heelt alle wonden. Ik heb het vaak te horen gekregen als mensen geconfronteerd worden met verlies. Goedbedoelde opmerkingen van aardige mensen. Het is niet waar. Tijd heelt alle wonden niet. Misschien merk je dit nu ook. Je hebt een vorm gevonden in de corona crisis. Je hebt een ritme te pakken, een soort gewenning. Je houdt vol. Maar het allerliefste wil je weer terug naar normaal. Naar de onbezorgdheid, naar je vrijheid, naar meer plezier. De tijd heeft dit niet 'geheeld'.

Ergste nachtmerrie

10 maart 2020

Ze wil graag zwanger worden, al 10 jaar lang. Na allerlei behandelingen die niet werkten, zit ze nu tegenover mij. Moe en verdrietig. "Ik hoor in mijn omgeving dat ik er meer ontspannen in moet staan. Kun jij daar voor zorgen ? " Ik kijk haar aan. " Wat zou er gebeuren als je meer ontspannen bent ? " vraag ik. " Dan word ik hopelijk wel zwanger" zegt ze zacht.

Gelukkig had ze geen kinderen

23 januari 2020

Een vrouw bij mij in de straat is overleden. Ze was pas 60 jaar. Ik sprak erover met mijn buurvrouw. Over dat ze opeens ziek werd en snel achteruit ging. Hoe wreed en oneerlijk. “Gelukkig had ze geen kinderen “ hoor ik haar zeggen. Deze zin blijft hangen. Dat zijn dus de momenten dat het gelukkig is dat je geen kinderen hebt. Als er iets ergs gebeurd. Dan is het opeens gelukkig.

De 4 vragen

15 januari 2020

Huilend zit ze tegenover me. Een vrouw van 52 jaar. “Het overviel me weer zo met Kerst. Ik was bij mijn broer en mijn schoonzus. Ze wonen in een prachtig huis, perfect ingericht. Hun zoon gaat studeren en dochter zat giebelend aan tafel . Het was zo perfect. Zo perfect. Ik kon amper een hap door mijn keel krijgen. Ik heb het allemaal helemaal niet op orde. Vorig jaar gescheiden, alleen en slecht contact met mijn zoon. Die wil liever bij zijn vader zijn. Ik voelde me zo rot met Kerst. Het was zo perfect …”

Aanwinst

06 januari 2020

Ik had nog nooit van hem gehoord. Maar hij heeft een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Pesten op je werk. Eerst doe je alsof het je niet raakt. Alsof je er boven kan staan en je je niet laat kisten. Totdat Ahmad Mendes Moreira dat niet meer kon. En liet zien wat het met hem deed. Je zag zijn verontwaardiging, zijn boosheid en zijn verdriet. En dat hij het zo niet meer wilde.

Ik wil een nieuwe vriend !

15 december 2019

We staan in de praktijkruimte op een onzichtbare lijn. De lijn die de schaalvraag ondersteunt uit de methodiek oplossingsgericht werken. Hierin vraag ik aan mijn klant op een onzichtbare lijn te gaan staan, waarin de cijfers oplopen van 0 tot 10. “Op welk cijfer sta je nu ?” Ze gaat op cijfer 5 staan. Op dit cijfer wiebelt ze op haar benen, gaan haar schouders omhoog en worden haar gelaatstrekken strak. Ze wil naar cijfer 8. Op dit cijfer stralen haar ogen, zakken haar schouders omlaag en staat ze stevig op haar benen.